ایّام روحانیون ، بر خاموشی , به یقین محبتِ رسول را بی‌محابا شایسته می‌کردند. این بزرگان در جلسات ، رسول را با مدح بهره‌مند می‌کردند و کلام او را اشاعه می‌دادند. محبت رسول مایه اتحاد بی